Permanent fibrilleren?

Atriumfibrilleren Forums Leven met boezemfibrilleren Permanent fibrilleren?

Dit onderwerp bevat 3 reacties, heeft 3 stemmen, en is het laatst gewijzigd door Profielfoto van Mary Waalkens Mary Waalkens 5 maanden geleden.

4 berichten aan het bekijken - 1 tot 4 (van in totaal 4)
  • Auteur
    Berichten
  • #4044
    Profielfoto van Frans van Koppen
    Frans van Koppen
    Bijdrager

    De laatste maanden is de frequentie van de aanvallen rap omhoog gegaan. Vanwege het onderzoek naar glutamine bij Natasja het gebruik van medicijnen stopgezet. Het ging van af en toe een vlindertje naar één keer per week naar één keer per dag en daarna twee of drie keer. Wel allemaal korte aanvallen. Toen ik het 15 oktober in de nacht kreeg ben ik toch maar weer begonnen met medicijnen. Want die hielpen een paar maanden geleden zo goed. Vandaag (24 oktober) beginnen de aanvallen door de medicijnen door te breken. Ik kan geen onderscheid meer maken tussen wel en niet fibrilleren. Heel soms is het weg.
    Voel me een beetje wanhopig.
    Ik heb naar cardiologie van Erasmus MC gebeld, maar ik moet terug gebeld worden. Als het nu permanent is, hoe moet ik er dan mee omgaan? Kan ik nog werken, sporten, vrijen en nog genieten van mijn leven?

    #4063
    Profielfoto van Frans van Koppen
    Frans van Koppen
    Bijdrager

    Inmiddels is het weer wat rustiger. Ik was fysiek over mijn grenzen gegaan en dat is wellicht de oorzaak geweest.

    #4385
    Profielfoto van Bert
    Bert
    Bijdrager

    Ach Frans ik denk dat je nog veel van het leven genieten kan. Bij mij heeft het fibrilleren nagenoeg de status van een knipperlicht gekregen. Van Tachycardie naar Bradycardie en omgekeerd en van fibrilleren naar flutters en omgekeerd. Het is een random gebeuren. Ik heb het geluk dat er wel eens een pauze is van maximaal een week. In het begin van de reeks een lichte infarct en recentelijk weer eens een lichte infarct erbij, het zijn schampschoten. Ik moet vaker gecontroleerd worden omdat de hartklep naar de aorta stevig verkalkt is maar nog steeds genoeg bloed doorlaat. Ik troost mij met de gedachte dat veel mensen te maken hebben met een verkalking. Mijn officiële diagnose is nu Sick Sinus Syndrome en ik moet dus hopen dat ze er uit komen. Twee weken geleden bij het doormeten van de pacemaker kon men zien dat mijn hart ook van zijn aanwezigheid de présence gaf door fraai te fibrilleren maar na circa 10 minuten spontaan hiermee stopte en misschien mogelijk gemaakt door ATP – Anti-tachy Pacing van mijn pacemaker. Daarnaast heb ik nogal last mijn poly-artrose, alle gewrichten. Eind vorig jaar voor beide ogen staar operaties ondergaan en drie maanden geleden is een nieuwe heup gewricht geïmplanteerd, maar ja ik heb nog zoveel meer gewrichten die gevoelig zijn. Voor de hartproblemen en de poly-artrose is veel en goed bewegen noodzakelijk maar laat dat nu een pijnlijk onderwerp te zijn. Dit overzichtje is ter lering en de vermaak want ik vind dat ik een afwisselend leven heb en geen afbreuk doet aan mijn opgewekte karakter.

    Sterkte!

    #4564
    Profielfoto van Mary Waalkens
    Mary Waalkens
    Bijdrager

    Heeft iemand ervaring met permanent boezemfibrileren en/of het medicijn Diltiazem HC Retard?
    Nadat ik op 14 september 2018 mijn 3e ablatie heb ondergaan is mijn situatie achteruit gegaan. De eerste twee weken erna waren rustig, daarna begon het “gedonder”. Een maand voor de ablatie was ik al overgezet van flecainide (tambocor 200 mg) naar doxigine en eind september had ik al weer 3 aanvallen van BF te pakken. Deze stopten gelukkig na een aantal uur, dus ik was niet ongerust hierover. Maar op 6 oktober had ik de eerste electrocardioversie al weer te pakken, gevolgd door een 2e op 10 oktober, die mislukte. Ben toen met een hartslag van 145 overgezet op Diltiazem 200 mg met een afspraak voor holteronderzoek op 25 oktober. De 200 mg was echter niet voldoende om het hartritme te verlagen. Nu zit ik sinds 3 dagen op 300 mg, maar het ritme gaat niet naar beneden. Maandag na het holteronderzoek heb ik een afspraak met mijn cardioloog om te zien wat het vervolg kan worden. Ik weet dat er plm 3 maanden voor staan voordat het resultaat van de ablatie echt duidelijk wordt, maar zoals het nu gaat heb ik weinig hoop op verbetering. Of ben ik nu te pessimistisch?
    groet, Mary

4 berichten aan het bekijken - 1 tot 4 (van in totaal 4)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.