Ik ben een gescheiden, niet rokende en nauwelijks alcohol drinkende man van 72 jaar en heb al geruime tijd van boezemfibrilleren.
Mijn gewicht is thans 104 kg en daar werk ik aan om dit naar beneden te krijgen.
De constatering hiervan in 2014 was tijdens een stuk hardlopen en opgemerkt door een vriendin van mijn ex-vrouw.
Hardlopen deed ik heel vaak in die tijd (o.a.marathons) en in clubverband.
Maar het hardlopen ging totaal niet, vandaar de ontdekking.
Ben daarna heel vaak op de eerste hulp van het ziekenhuis beland, met infuus, cardioversie, etc. totdat ik er zo’n twee x per week hinder van ondervond.
Toen heb ik een Ablatie gehad met goed gevolg in 2015.
Pas geleden is er weer boezemfibrileren bij mij vastgesteld en ook nu kreeg ik naast de medicatie cardioversie, in totaal 4 x.
De verpleegkundigspecialist vertelde mij dat mijn hart eenvoudig nog een ablatie aan zou kunnen want het zag er allemaal goed uit.
Ik zou nog gebeld worden door de cardiologe zelf.
En dat gebeurde ook enkele weken later.
Zij vertelde mij dat ik niet in aanmerking kom voor een ablatie omdat het boezemfibrileren al te lang aanwezig is (ik denk nu zo’n 1,5 tot 2 jaar) en dat met dit boezemfibrileren ik ook 100 jaar kan worden.
Maar graag zou ik hier vanaf komen want ik heb hinder van kortademigheid/benauwdheid en transpireer flink als ik mijn hond uitlaat.
Waar andere mensen in het bos lopen met een winterjas aan loop ik, met mijn hond,in T-shirt of T-shirt met vest eroverheen.
En dan transpireer ik nog steeds overmatig veel.
Ik hoop dat er mensen onder u zijn die dit herkennen en tips wat ik hieraan zou kunnen doen.
Heb nu plaspillen en mijn schildklier is middels bloedonderzoek nagekeken maar dit was in orde.

Mvrgr.Bert