Het is bij mij duidelijk (geworden) dat (centraal) slaapapneu getriggered en verergerd worden door het (her-)optreden van persistent AF.
Zowel bij initiële direct persistente AF, als bij recent heroptreden van persistent AF waarbij cardioversies niet meer langdurig effectief bleken.
Mijn zeer ernstige vorm van apneu (tot 90 AHI) heeft zich pas ontwikkeld nadat plots persistent AF optrad, waarbij na cardioversie binnen een dag heroptrad. Tijdens Ablatie half jaar later werd vastgesteld dat ik slaapapneu had. (Ablatie afgebroken ivm tamponade).
In de maanden na mislukte Ablatie explodeerde slaapapneu. In CIRO-slaapcentrum zeer ernstige slaapapneu vastgesteld (tot 90 AHI), vnl. Centraal slaapapneu met kleine fractie OSAS. Kostte 3 nachten om een enigszins werkbare therapie mbt ASV op te zetten.
Nadat de behandeling effectief begon te worden, bleek een cardioversie verrassend duurzaam: 3X heroptreden van persistent AF – steeds na ca 1 jaar.
Vervolgens 4 jaren AF-vrij. In die jaren kregen we centraal slaapapneu steeds beter onder controle waarbij de doorbraak gebaseerd was op verminderen van fijnstof in slaapkamer.
Tot een jaar geleden persistent AF plots heroptrad, direct gecorrigeerd door cardioversie.
Na 2 maanden weer heroptreden en cardioversie.
En daarna na 6 wekenn weer
Vervolgens na een maand alweer.
Nadat persistent AF na week weer terug was, zijn we gestopt met directe correctie dmv cardioversie.
Ondertussen was mijn centraalapneu al die jaren goed onder controle dmv de ASV-therapie in combinatie met fijnstof-beheersing.
Met persistent AF steeg centraal apneu binnen 2 weken tot vervelend hoog nivo – herkenbaar van beginperiode.
Gelukkig heeft longarts van slaapcentrum een aanpassing van de ASV-therapie voorgesteld die verrassend goed blijkt te werken.
Nu in afwachting van een (nieuwe) Ablatie – binnen 3 weken, deze keer hopelijk zonder tamponade.