Emotioneel aspect van atrium fibrileren

Atriumfibrilleren Forums Leven met boezemfibrilleren Emotioneel aspect van atrium fibrileren

Dit onderwerp bevat 3 reacties, heeft 2 stemmen, en is het laatst gewijzigd door Profielfoto van Marinus van der Voorden Marinus van der Voorden 1 jaar geleden.

4 berichten aan het bekijken - 1 tot 4 (van in totaal 4)
  • Auteur
    Berichten
  • #4120

    Hallo,

    Ik heb laats een best wel emotionele email naar mijn proffesor gestuurd over het emotionele aspect.

    De rede hier toe is dat ik vooral bij mijn vader zie wat jaren AF zonder werkende behandeling doet met je als mens maar vooral met je als persoon. Ook herken ik dingen er in.

    Doordat er geen grip op je hartritme is leef je toch steeds of er een bij achter je aan zit en elk moment kan steken. Je weet dat er aanvallen komen maar nooit wanneer. Juist op momenten dat het niet zou moeten komen ze, en daar door moet je het los zien te laten leven zonder angst voor een volgende aanval. Het leren accepteren maar hoe accepteer je iets als dit? Hoe leer je er mee om gaan?

    Zelf heb ik het geaccepteerd maar juist ook weer niet, als ik het accepteer en me er bij neer leg dan dooft het vlammetje die mij juist er door heen slaat.

    Hoe gaan anderen patiënten hier mee om?

    #4128

    Hallo Antoine, er mee omgaan dat is denk ik voor de meeste af patienten het meest moeilijke. Juist het ongrijpbare maakt het bijzonder vervelend en zwaar. Toch denk ik dat ze met de nieuwe supplementen op de goede weg zijn. Ook het verhaal dat de ablatie`s misschien naar 90% effectiviteit kunnen gaan zijn de dingen die mij toch wel weer wat positiever stemmen. Mvg Rinus

    #4132

    Marinus,

    Mijn vader heeft net als ik ‘manuela’ erfelijke boezemfibrilleren hebben bijden rond de 6 ablaties gehad zonder resultaat, medicatie werkt ook niet. Ik heb het sinds mijn kinderjaren. Mijn vader is nu 47 en heeft het sinds zijn 20ste.

    Wij hopen heel erg op een doorbraak. Maar tot nu toe is er voor ons geen oplossing.

    #4138

    Ik vind het heel erg dat jullie al zo lang met deze stoornis worstelen. Het is moeilijk om er een voorstelling van te maken. Ik kan ook alleen maar net als jullie hopen op nieuwe helende medicijnen of iets in de stamceltherapie.

4 berichten aan het bekijken - 1 tot 4 (van in totaal 4)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.