Mijn ervaringen met BF

Dit onderwerp bevat 1 reactie, heeft 2 stemmen, en is het laatst gewijzigd door Profielfoto van Mary Waalkens Mary Waalkens 3 maanden, 1 week geleden.

2 berichten aan het bekijken - 1 tot 2 (van in totaal 2)
  • Auteur
    Berichten
  • #4539
    Profielfoto van Mannappie
    Mannappie
    Bijdrager

    Hai iedereen,

    Ik ben een man van 50 en heb sinds 2013 boezemfibrilleren. Ablaties (2x) hebben geen langdurige effecten gehad. De eerste keer een klein jaartje bespaard gebleven, maar al gauw was ik weer elke drie weken aan de beurt. Ik heb er altijd vrij veel last van. Ik word zweterig, kortademig en ben snel vermoeid. Het bekende gefladder geeft een gejaagd gevoel en ik moet tijdens een aanval veel vaker naar het toilet.

    Uiteraard heeft BF ook een effect in je bovenkamer. Vroeger meer dan nu. Gelukkig kan ik dat nu beter relativeren.

    In de jaren verschillende medicijnen gehad zoals Flecaïnide, Metoprolol en natuurlijk de nodige bloedverdunners (Acenocoumarol en Pradaxa). Van de Metoprolol werd ik depressief en merkte dat ik erg traag in mijn bovenkamer werd. Ik was gewend 8 projecten tegelijkertijd aan te jagen. Met Metoprolol ging één niet eens meer. Op mijn aangeven is het gelukkig meteen vervangen door Verapamil. De cardioloog heeft meteen in mijn dossier genoteerd dat ik geen “lolletjes” meer mag. Fijne kerel die cardioloog van mij :D. Daarna ging het (te) langzaam beter. Ik kan nu pas weer zeggen dat ik weer op mijn oude niveau ben.

    Helaas gaan mijn BF aanvallen nooit vanzelf over. Ik heb altijd een elektrische cardioversie nodig. Een chemische werkt niet. Sinds 2013 zo’n 40 keer (te laag gokje aangezien ik de tel ben kwijt ben ;-))

    In augustus was ik weer aan de beurt. Een cardioversie in het ziekenhuis in Apeldoorn (was daar op vakantie) klapte mij weer in ritme. 2 september ging het weer fout. De elektrische cardioversie (3 pogingen met 200 joule) had niet het gewenste resultaat. Mijn medicatie werd aangepast (verhoogd) en een afspraak gekregen voor de poli Cardiologie op 28 september. Intussen ook nog een afspraak gekregen voor een hartecho. Bij die controle werd in het hartfilmpje gezien dat mijn hartfrequentie te snel was. Ik werd dus meteen weer naar de 1e harthulp gestuurd voor een nieuwe poging cardioversie. Het resultaat van de hartecho ben ik eigenlijk vergeten te vragen.

    Aldaar een spuit Flecaïnide en twee spuiten Cordarone via IV gehad. Deze hadden geen effect dus later gevolgd door een (gelukkig) succesvolle elektrische cardioversie. Ik voelde me ontzettend opgelucht. Rust in mijn borst en ik kon weer normaal een trap oplopen. Tot dezelfde avond half negen. Langdurige roffel in mijn hart gevolgd door het overbekende chaotische ritme en gevladder in mijn borst. Na een belletje de volgende dag is mijn medicatie Verapamil en Flecaïnide verhoogd. Respectievelijk naar 240 en 150mg. Mijn hartfrequentie ligt nu zo rond de 110 slagen p/m. Hier voel ik mij redelijk bij, zolang ik maar niet in beweging kom. Dan springt mijn hartfrequentie meteen naar de 150 slagen p/m. Ook nu heb ik weer een afspraak voor de poli gehad. Dertig oktober mag ik me weer melden voor controle en om te bespreken wat we verder nog kunnen doen. Tot zolang zal ik het er even mee moeten doen.

    Nu heb ik een paar vragen en hoop dat iemand me wat informatie kan geven.

    Een derde ablatie ziet de cardioloog niet meer als een reële mogelijkheid. Deze is naar zijn mening vrijwel kansloos. Hij ziet nog kans de medicatie te verhogen en bereidde mij alvast voor op een HIS ablatie. Natuurlijk was volgens hem acceptatie ook nog een optie. Met medicijnen kan volgens hem het BF acceptabel gemaakt worden.

    Acceptatie is voor mij nog geen optie. Ik heb er simpelweg gewoon teveel last van. Nu de cardioversies geen succes meer hebben zal ik wat anders moeten en willen. Wat zijn nu de logische vervolgstappen?

    Sorry voor het lange verhaal maar het even van me wegschrijven is ook wel fijn. Ik hoor graag jullie gedachten.

    #4556
    Profielfoto van Mary Waalkens
    Mary Waalkens
    Bijdrager

    Hallo Mannappie,
    Heb met interesse jouw bijdrage gelezen, even in ‘t kort mijn verhaal.
    Ik ben sinds 15 jaar bekend met AF, was toen ‘t begon 55 jaar. De eerste jaren waren goed te doen met medicatie en een enkele keer cardioversie. In 2015 brak ik door alle medicijnen heen en kreeg ik mijn eerste ablatie, mocht gaan afbouwen met medicijnen maar kreeg daarna helaas weer veel aanvallen, waarna weer medicatie en een tweede ablatie in 2016. Sinds vorig jaar mei weer de nodige cardioversies ondergaan en nu op 14 september mijn derde ablatie. Nu sinds twee weken al weer 4 aanvallen, waarvan 3 vanzelf overgingen en afgelopen zaterdag een met electro-cardioversie gestopt. (Sinds vanmorgen heb ik weer AF afgewisseld met een flutter.)
    De aarzeling van je cardioloog over een 3e ablatie kan ik me goed voorstellen. Ook bij mij is ablatie van de bundel van His al genoemd, maar daar ben ik volgens mijn cardioloog nog te jong voor 🙂 Je krijgt dan ook een pacemaker. Het stabiliseren en lager maken van het ritme met medicatie zou op dit moment voor mij de voorkeur hebben. Ik denk zelf dat ik dat wel kan accepteren, beter dan de situatie van nu waarbij op elk onverwacht moment weer AF of flutter kan ontstaan. Die aanvallen zetten steeds weer alles op z’n kop, weer naar de hartpoli, weer een dag kwijt en soms afspraken afzeggen. Ik kan bij een hartfrequentie van 100/110 redelijk goed functioneren en heb dan weinig last.
    Maar dat ligt natuurlijk bij iedereen weer anders, zeker als je nog in het arbeidsproces meedraait (wat naar ik begrijp bij jou het geval is) en die uitschieters naar 150 zijn pittig!
    Ik hoop dat je 30 oktober goed geïnformeerd wordt over wat de mogelijkheden voor jou zijn, vraag eventueel een second opinion aan. Veel sterkte en succes met alles, groet Mary.

2 berichten aan het bekijken - 1 tot 2 (van in totaal 2)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.